puede un proceso de paz tener exito si los gobiernos español y vasco han considerado la misma irrelevante?.

Ante lo que Bairbre de Brun ha respondido:

"Es un momento de gran importancia. Esta decision ha sido adoptada y demuestra una clara voluntad de movimiento hacia una situacion concreta. Requiere obviamente que otros actores y partes del conflicto (incluyendo gobiernos y actores internacionales) actuen con responsabilidad tambien. El reconocimiento de que este ha sido un paso importante llegara tarde o temprano".

Declaración íntegra leída en la rueda de prensa:

Proceso de Paz en el País Vasco

Hoy, el Friendship "Hacia un Proceso de Paz en el País Vasco" saluda calurosamente lo que considera un paso de gran importancia para alcanzar un escenario de paz en el País Vasco.

El pasado sábado, 14 de Noviembre, la Izquierda Abertzale presentó lo que denominaron "Un primer paso para el proceso democrático: Principios y voluntad de la Izquierda Abertzale". En este documento la Izquierda Abertzale se compromete a impulsar un "proceso democrático" que "tiene que desarrollarse en ausencia total de violencia y sin injerencias, mediante la utilización de vías y medios exclusivamente políticos y democráticos". Considera también que dicho proceso "debe regirse por los principios del senador Mitchell".

Creemos que esta decisión facilita un escenario positivo que puede concluir en un proceso de paz, y pedimos a todas las partes involucradas en el conflicto que reaccionen con responsabilidad y se comprometan en un proceso que se dirija hacia conversaciones de paz.

Nosotros, como Friendship que trabaja "Hacia un Proceso de Paz en el País Vasco", expresamos nuestro deseo de continuar trabajando a favor de la resolución del conflicto vasco.

Compartimos la idea de que la única solución valida para todos es aquella que se confeccione a través de un acuerdo multilateral y que se base en el diálogo, en la utilizacion de vías pacificas y democráticas y que otorgue el derecho a los vascos a decidir sobre su futuro libremente.

Mañana los jefes de estado de la UE se reúnen en Bruselas. Nos gustaría pedir a la UE y al conjunto de los estados miembro, tal y como pide la resolución adoptada por el parlamento europeo en Octubre del 2006, que apoyen y promuevan un proceso de paz en el País Vasco. Esperamos que la próxima presidencia española de la UE sea fructiferq en lq busca de una solución pacifica a este todavía existente conflicto.

Instamos a la liberación de Arnaldo Otegi y la de todos aquellos arrestados por su actividad política, incluyendo la del antiguo eurodiputado Karmelo Landa, cuya liberación ha sido demandada por el Grupo de Trabajo sobre la Detención Arbitraria de la ONU, y asi asegurar su participación en un proceso de paz.

Comments

El alcalde de Bilbao, Iñaki Azkuna, considera "fundamental y necesario" para la definitiva vertebración del País Vasco que se alcance "un gran pacto entre las sensibilidades vasca y española, que son perfectamente compatibles". Azkuna ha participado hoy en la tribuna-coloquio "Nueva economía Forum", donde ha subrayado que dicho gran pacto tendría que ser "un acuerdo de Estado, sin perjuicio de quien esté en el Gobierno, que conseguiría que la mayoría de los vascos se acomodara en la realidad de la organización del Estado español"...

Ha destacado que "hay vascos que quieren la independencia y vascos que quieren más autogobierno, y estas personas conviven con los que se consideran simplemente españoles", por lo que el gran pacto, "que incluiría nuestra diferencia, que es la foralidad, limaría parte del problema".

Para llegar al citado pacto, según ha dicho, se requieren "años de pedagogía entre partidos, con los poderes del Estado, con los medios de comunicación...es cuestión de mucho tiempo y consenso".

Egun batzuk itxaron ditugu gure alderdiko zuzendaritza osatzen duen norbaitek hitz hauek deskalifika ditzan, ez bait datoz bat alderdiak erabakitako ponentzia politikarekin. Azkunak horrelako adierazpena publikoak egin ditzazke ,naiz egin behar ez , baina Alderdiak garbi utzi beharko lioke ,publikoki ere , berak aurkeztutako ideiak ez direla EAJ-PNV renak.
Azkenik eta tamalez, horrelako adierazpenak ez ba dira arbuiatzen, gure botoemaileei ez zaie argi geratzen zein den EAJ-PNVren bidea.

Comments

Euskal kurrikuloaren berrikuspena aurkeztu digu Celaá andreak, “abertzale dotrinamendurik” gabea, gure gizartearen aniztasunean oinarrituan antza, eta ez aurrekoak egin bezala "kurrikulo sektario eta asimilatzaile" erara.

Zer da Celaá andreari gaur arteko kurrikulotik gustatzen ez zaiona? Ba aurreko legealdiko dekretuek Euskal Herriaren ikuspegi naturala hartzen zutela abiapuntu, bere zazpi lurraldeekin.

Garrantzi berezia ematen zitzaien bertan hizkuntzari, euskarari, eta euskal kulturari.

Eta horri esaten al dio Celaák “adoctrinamiento nacionalista sectario y asimilador”?

Hala ere, ikastetxeei autonomia pedagogikoa eta antolamendurako autonomia uzten zitzaien dekretuetan.

Eleaniztasuna ere ildo garrantzitsutzat jotzen zen eta ikastetxe bakoitzak askatasuna zuen hizkuntza bakoitzaren erabilera-esparrua handitzeko. Eleaniztasuna ere arautzen zuten dekretuek, nahiz eta Celáak esandakoak entzunez gero ematen duen ingelesaren kontu hori orain deskubritu dela.

Euskara ezartzen zuten ordea, hizkuntza nagusi - eta horretarako esplikazio garbia ematen (hitzez hitz atxikita); eta arazoa hor sortzen da.

(Esplikazioa) " Egungo errealitate soziolinguistikoak gaztelaniaren erabilera bultzatzen duela aintzat hartuta eta ikusita eguneroko jardunak eta ebaluazioek frogatua dutela irakasteko eta ikasteko prozesuan euskara erabiltzea funtsezkoa dela, ikasleek euskara ahoz eta idatziz behar bezala erabiltzeko gaitasuna eskuratuko badute, euskarak elementu integratzailea izan behar du hezkuntza-sisteman, eta erabilera nagusiko hizkuntza, lehen adierazitako irakasteko eta ikasteko prozesuan. Gaztelania edukiak ikasteko hizkuntza izango da, hura behar bezala ikasiko dela bermatzeko".

Hau da, Euskal Herriko haur guztiek ikasten dutela gaztelania inolako arazorik gabe; beraz, euskararekin tratu berezia eduki behar zutela ikastetxeetan, gure haurrek, euskara, euskara ere, dekretuen aurretik doan legeak berak agindu bezala, ikas dezaten.

Hala ere, argi eta garbi azaltzen da dekretuan, haurrek bi hizkuntza ofizialetan eta atzerriko hizkuntza batean hitz egiten ikasi behar zutela (ikus 6. eta 8.artikuluak).

Zer egin du Celáak aste honetan emandako berriaren arabera? euskara eta gaztelera parekatu. Neurri horrek, aurreko gobernuak erabakitakoaren aurka, «elebitasun orekatu» bat lortzeko helburua duela nabarmendu du Celaak. Gure herriak duen elebitasunak ez du, prezisamente, orekarik, bata gutxitua baita. Beraz, nabarmena da “orekak” desoreka dakarrela.

Hizkuntzak parekatzeko asmoak ez du zertan hezkuntza ereduetan eraginik izan behar, Isabel Celaak jakinarazitakoaren arabera. «Hizkuntzen erabilera ikastetxe bakoitzak erabakiko du, norbere hizkuntza egitasmoaren arabera». Hau da, sailburuak azaldutakoaren arabera, ikastetxe bakoitzak askatasuna izango du nahi duen hizkuntza erabiltzeko bere helburuek gauzatze bidean, betiere ikastetxe bakoitzak dituen eskumenen arabera. Ereduen inguruko eztabaida hirueletasunaren inguruko eztabaida egiten denean helduko omen da. Beraz, erne egon beharko dugu.

Eta curriculumen edukietan ere aldaketak emango dira, zientziak eskatzen omen duen "zorroztasuna" eta "argitasuna" lortzeko; hor dugu adibide adierazgarriena Euskal Herria terminoaren erabileran. Kasu batzuetan, hizkuntzari eta kulturari buruzko esparruetan, termino horri eutsi egin diote dekretu egitasmoetan. Beste kasu batzuetan, ordea, Euskadi edo Euskal Autonomia Erkidegoa terminoekin aldatu da, eta, batzuetan, guztiz ezabatu da.

Hezkuntza Sailaren eredu berriaren bidez, euskararen erabilera indartzeko ahalegina egingo dela esan da, «gizakien arteko loturak eta harremanak» hizkuntza horretan izan daitezen. Baina ikusteke dago nola.

Celáa andreak aste honetan iragarritakoa hitzezko gehiegikeria da: Eusko Jaurlaritzari ikasgeletan "dotrina abertzalea" ezarri izana egoztea. Elkarrizketa eta adostasunerako deiak egin ordez, horrelako adierazpenek haserrea eta iskanbila besterik ez dute sortzen, justu Hezkuntza Sailburua izateko behar den kategoria hankaz gora jartzen dute.

Izan ere, bere hitzetan, euskal abertzaletasunak hezkuntza sistema ikasleen doktrinamendurako erabili izan du. Premisa horren ondorioz, berari eta “aldaketaren gobernuari” dagozkie orain “desdoktrinamendu” lanak egitea. Astakeria hutsa, edo beste era batera esanda, espainiar ikuspegia.

Ez ote da erabat kontrakoa gertatuko?, ez ote dabiltza benetako doktrinamendu asimilatzaile baten aldeko asmotan? “Adostasun zabalen” itzalpean mozorrotuta sartu nahi diguten asimilazio politika.

Funtsean, haien estrategia hor dago, hitzak elkar-lotu, mezu garbia helarazteko: abertzaletasuna-doktrinamendua-euskara-indarkeria terrorista-Euskal Herria elkartu gure herriko bloke ideologiko bat "redukzionista", "sektarioa", "zatitzailea" dela esateko. Eta dikotomiaren beste blokean daudenak berriz, berdintasuna, terrorismoari benetako arbuioa, adostasuna, egonkortasuna edo orekarekin lotu; ikusten denez, hitz atseginak. Hori bai, Celaáren ustetan, euskal abertzaletasunarekin zerikusirik ez dutenak.

Hezkuntza Sailburuaren adierazpenak interpretatzeko ez da inolaz ere beharrezkoa, testu-azterketak abilezia berezirik, gure eguneroko errealitatea bizitzea nahikoa da haren mezuak duen benetako neurria zein den jakiteko. Berdintasunaren aitzakiatan, gazteleraren aldeko desberdintasuna indartzea. Euskal abertzaletasunaren ustezko adoktrinamendua, benetako espainiar abertzaletasunaren dotrinamenduarengatik ordezkatzea. Euskal Herria gutxiago eta Erkidego Autonomo gehiago ereiten joatea. Abertzaletasuna eta indarkeria elkarren ondoan dabiltzanaren itxura eskaintzea.

Nola ez, Alderdi Popularrak eta UPyD-ek txalotu dute, txalo zaparrada ederrean! Sailburu sozialistak azaldutakoa. Abertzale garenok, berriz, azaroko hodeiek duten kolore goibela ikusten diegu Celaáren asmoei.

Comments

AZKENIK ASKE, ZORIONAK.

Comments

“Nada más lejos de la realidad”. Así se ha pronunciado el portavoz de EAJ-PNV ante la valoración que ha hecho el Partido Socialista de la firma del Acuerdo para la estabilidad institucional con el PNV y Hamaikabat. Y es que el partido de López afirma que dicho acuerdo le sitúa en la “centralidad”.

En una entrevista en Ganbara de Radio Euskadi, Joseba Egibar ha subrayado que, “en el ámbito de los Presupuestos Generales del Estado, el Partido Socialista no pinta nada”. “Nada de nada”, ha enfatizado. En este sentido, ha asegurado que “es lo más parecido al cero” porque “no ha influido en nada” a la hora de conseguir el blindaje del Concierto Económico o el pago del IVA a la Hacienda alavesa; y el traspaso de las políticas activas de empleo “no se van a producir en las condiciones que Patxi López o el Gobierno vasco quisiera que se produjera la transferencia”, ha agregado. “Es el Partido Socialista Obrero Español el que tiene su propia necesidad política y el PNV ha salido al encuentro a un intento de negociación”, ha puntualizado. Y fruto de esa negociación, ha sido el PNV el que ha conseguido todas esa cuestiones, además de los logros en I+D+i y de una serie proyectos para Euskadi que se incluirán en los próximos Presupuestos del Estado.

En referencia al blindaje del Concierto Económico, ha hecho hincapié que, a pesar de que existe un acuerdo del Parlamento Vasco suscrito por 74 de los 75 parlamentarios, al final, el que “pone en valor el activo de ese acuerdo” es el PNV “¿Quién consigue que se pueda materializar? ¿el Partido Popular? ¿el Partido Socialista? ¿o es el PNV el que ha tenido que arrancar el compromiso?”, se ha preguntado.

Y en el ámbito de la Comunidad Autónoma, aunque “el Partido Socialista, Patxi López y el Gobierno Vasco tienen garantía plena de que los Presupuestos se van a aprobar”, “vemos al PP marcando posición”, ha advertido Egibar. “Es más, el PP está más contento y orgulloso que un ratón encima de un queso porque entiende que es él el que distribuye el juego; el que dice, exactamente, qué es lo que hay que incorporar a Presupuestos y quien determina qué enmiendas presentadas por la oposición se pueden admitir o no”, ha indicado.

En referencia al sentido del voto del PNV a los Presupuestos del Gobierno vasco, ha manifestado que “podemos estar, perfectamente, con un discurso crítico, muy crítico, en la abstención”, ya que descarta el voto afirmativo tanto por el contenido de los Presupuestos como por las enmiendas que piensan presentar.

Después de recordar que el Gobierno de Patxi López aprobaría los Presupuestos aunque el PNV votara en contra, ha incidido en que “nosotros tenemos un misión política de cara a todos los presupuestos, todas las negociaciones y todos los acuerdos de estabilidad: que este Gobierno vasco estropee lo mínimo el país”. Y ha añadido que “entendemos que es un gobierno coyuntural, provisional, aunque, evidentemente, tiene vocación de seguir; pero es la ciudadanía, a través de sus voto, la que decidirá si esto tiene proyección en el tiempo o no”.

Preguntado sobre si comparte que Arnaldo Otegi y el resto de detenidos en la última operación de Garzón son patriotas, como dijo el expresidente del EBB, Xabier Arzalluz, ha respondido que no tiene “ninguna duda”. “Son abertzales y yo creo que es gente muy comprometida y no tengo ninguna duda sobre la apuesta inequívoca que han hecho y siguen haciendo por vías políticas y democráticas”, ha remarcado. “A partir de ahí, si la gente lo que pretende es dar una nota o un label de quién es demócrata o quién deja de ser demócrata yo creo que Xabier Arzalluz, en su libertad de opinión y partiendo del conocimiento que tiene de las personas, puede decir perfectamente cómo los ve”, ha concluido.

Comments

Azken gertakizunek ez dute bakearen lorpena ikusmugan kokatzen. Rubalcaba Barne Ministroak abuztuan iragarri zuen, “nahiz eta indarkeria gaitzetsi, ezker abertzaleak ezingo dio aukera politiko berri bati bide eman, ez ETAk bizirauten duen bitartean”. Esaldi horrek harri eta zur utzi gintuen, ETAren jarduera ankerra ez gaitzestea izan baita azken urtetan, PPek eta PSOEk Alderdien Legea indarrean jarri zutenetik, zenbait alderdi politiko jokuz kanpo uzteko erabilitako arrazoia.

Hala baina, Rubalcabak esan bezala, ezker abertzalearen erraietatik ezingo da, nonbait, inolako aukera politiko berririk sortu, bere helburua ildo politiko hutsetan oinarritua egonda ere, ETAren jarduera armatuari muzin eginda ere. Atzekoz aurreko logika horretan ulertu daiteke, erraz askorik, Garzonek egindako azken operazioa, non Otegi, Etxeberria, Diez Usabiaga eta beste zazpi lagun atxilotuak izan diren, ETAren aginduei jarrai, Batasunaren bertsio berri bat indarrean jartzeko saiakeran ari zirela aitzakitzat hartuz.

Azken aspaldian Españak ohituta gauzka “zuzenbidezko estatuaren” izenpean legearen edonolako moldaketetara, eta eskubide politiko eta zibilak ez ezik, norbanakoen eskubideak ere ezabatzen dituen sistema politiko eta judizial baten joan etorri bitxietara. Dagoeneko gehiegi ohituta gaudela somatu arren, etengabe sortzen dira harridura berri bat eragiten diguten albisteak.

Egia da ETAren jarduera krudelak eta euskal gizartean honek eragin duen saminak argudio ikaragarriak eskaintzen dizkiela legearen bermeak eta bere aplikazioa irauli dituztenei. Eta hauxe da, hainbat eta hainbat familiatan eragindako dolua eta beldurra ez ezik, ETAk Herri honi eskaini dion ondorio politiko bakarra.

Baina, “dena ETA da” esate hutsak ez gaitu itxu uzten; oraindik ere guzti honen atzean dagoen joku maltzurra ikusteko gai gara. Eta joku horren bidegabekeriazko ondorioak salatzeko ahalmena gordetzen dugu.

“Dena ETA da” esanez ilegalizatu dituzte orain artean ezker abertzalearengandik sortutako alderdi eta mugimendu politiko guztiak. Ilegalizazio horrengandik alderdi politiko españolek etekin politiko mardulak jaso ere, jaso dituzte, Eusko Legebiltzarrera eta Jaurlaritzara begiratu besterik ez. Emaitzari “normalizazioa” deitu diote. Euskal Herriaren ukapenaren eskutik ezarri nahi diguten “normalizazioa”.

Orain berriz, ez dira mugatuko alderdi politiko berri baten ilegalizaziora; alderdi berriaren erneketa beraren porrota dute, antza denez, helburu, “Batasunaren Mahai nazioanala birsortzeko saiakera” berri bat besterik ez dela egotziz. Bere horretan, demokraziaren, partaidetza eskubidearen, ordezkaritza politikoaren eta adierazpen askatasunaren ikuspegitik, larria litzateke; baita lege sistemak berezkoak izan beharko lituzkeen bermeen ahultasuna berriz ere agerian jartzeagatik. Baina azken aspaldian denon belarrietara iritsi diren zurrumurruak egi antza izan badute, Garzonen azken operazioak larritasun-plusa du, euskal herritar guztiok gordetzen saiatzen garen bake itxaropena itxaltzera jotzen baitu. Nola lortu benetako pakea eta Herri honen benetako normalizazioa jarduera politikotik, ETAren ukaziotik, ez bada?

Guk, abertzale eta bakezale izanik, beti ukatu dugu ETA. ETAren ankerkeria eta harek eragindako oinaze zenbakaitza. Baina baita, beti, aldarrikatu dugu gure Herriaren, Euskal Herriaren normalizazio politikoa, demokrazia sendo batetan eta herritarren gehiengoaren borondatean sostengatua. Bakea lortu ahal izateko, hitza eta elkarrekiko begirunea erein beharra azaldu dugu. Euskal Herria herritarren erabakitzeko eskubidean eta bakearen lorpen desiratuan eraikitzen dela sinestuta gaude.

Gertatzen direnak ikusita, zer da Españak Euskal Herriarentzat nahi duena? Ezker abertzalearen aldekoak ezin al dute ETA ezetsi? ETAk al du, Españako ministroen eta epaileen iritzitan, ezker abertzalearen kanporaketa kronifikatzeko ahalmena?. Demagun, ETAren oneritzirik gabe ETAri ezetz esaten dion ezker abertzalerik sortuko balitz, ETAren izateak eragotziko al lioke sorrera?

Nork ulertu dezake Españako “zuzenbidezko estatua”?.

Guzti honek analisiaren hondora garamatza: Estatutak, ekintza hauen bitartez prozesuak kontrolpean mantenduko dituen eszenatoki bat osatu nahi du; eta zenbait mugimendu ezinbesteak izanez gero, Estatuak, gutxienez, bere kontrolpetik at gera daitekeen edozein ekimen politiko eta demokratiko denboran atzera bota nahi du.

Comments

Comments